Wednesday, April 15, 2015

Η Σεφ των πιο Γνωστών Εικαστικών της Νέας Υόρκης είναι Ελληνίδα και μας Μαγείρεψε στην Αθήνα

Σταματία Δημητρακοπούλου
Φωτογραφίες: Κωνσταντίνος Καραβατέλλης 

Το δείπνο που ακολουθεί τα εγκαίνια μιας έκθεσης είναι μια παράδοση αιώνων. Μια κοινωνική συνθήκη που συγκεντρώνει καλλιτέχνες, εμπόρους, πάτρονες, λοιπούς εμπλεκόμενους και απλούς περαστικούς σε ένα συνήθως μεγάλο τραπέζι όπου το καλό φαγητό αναλαμβάνει να σπάσει τον πάγο. Για πολλά χαμόγελα ικανοποίησης στο τέλος τέτοιων καταστάσεων ευθύνεται η Mina Stone, η ελληνικής καταγωγής μαγείρισσα που με τα γεύματα της «στυλώνει» την καλλιτεχνική αφρόκρεμα της Νέας Υόρκης.
Στο νέο της βιβλίο Cooking For Artists, υπάρχει ένα δισέλιδο που συνοψίζει όλο το νόημα της μαγειρικής της, απεικονίζοντας δεξιά το μεσημεριανό τραπέζι με ρεβυθόσουπα στο σπίτι της αγαπημένης της γιαγιάς στον Πειραιά, και αριστερά το ίδιο ακριβώς τραπέζι αυτή τη φορά σε κάποιο καλλιτεχνικό εργαστήριο στο Μπρούκλιν. Πριν από μερικές μέρες η Mina μαζί με τον φίλο της -επίσης ελληνικής καταγωγής- Αlex Eagleton ήταν οι guest chefs στο Breeder Feeder μαγειρεύοντας για πρώτη φορά στην Αθήνα.
VICE: Γεια σου Mina, γνωρίζω πως άρχισες να μαγειρεύεις επαγγελματικά όταν ήσουν 24 ετών. Πώς ξεκίνησε η σχέση σου με την μαγειρική;
Mina Stone: Η σχέση μου με την μαγειρική ξεκίνησε σχεδόν τυχαία. Σπούδασα fashion design και μόλις αποφοίτησα ασχολήθηκα με την πρώτη μου σειρά ρούχων. Πάντα μου άρεσε η μαγειρική, στην αρχή ήταν μία από τις παράξενες δουλειές που έκανα για να συντηρήσω τον εαυτό μου για όσο ετοίμαζα τη σειρά.
Υπάρχει μια ιδιαίτερη αίσθηση αυθεντικότητας στην μαγειρική σου. Θα έλεγες πως οφείλεται στην παράδοση της ελληνικής κουζίνας που ακολουθείς ή σε μια περισσότερο εννοιολογική προσέγγιση;
Δεν θα έλεγα ότι η μαγειρική μου είναι παραδοσιακά ελληνική - έχει πάντα κάποιο twist. Με ενδιαφέρουν πάντα οι μεσογειακές πρώτες ύλες. Η εννοιολογική προσέγγιση είναι στην πραγματικότητα η απλότητα. Μου αρέσει να χρησιμοποιώ τα υλικά που μπορώ να βρω κάθε φορά και να κάνω δημιουργικούς συνδυασμούς. Ο καλύτερος τρόπος να το εξηγήσω είναι παρομοιάζοντας τη μαγειρική με την γλώσσα. Ξεκινάς από μια πρόταση που βγάζει νόημα και αυτή καταλήγει να γίνεται ένα ολόκληρο μενού.
Πώς πετυχαίνεις την αρμονία σε ένα μενού; Βασίζεσαι σε θεματικές ή έχεις κάποιον κρυφό συνδυασμό υλικών που ακολουθείς σε κάθε γεύμα;
Κατά τη γνώμη μου η αρμονία σε ένα γεύμα βασίζεται σε έναν υγιεινό και πολύχρωμο συνδυασμό πιάτων, και αυτό είναι ένα πολύ σημαντικό στοιχείο στη δουλειά μου. Για παράδειγμα, δεν χρησιμοποιώ τυρί ή κρέας δύο φορές σε κάποιο μενού. Επίσης με ενδιαφέρει να οργανώνω το μενού έτσι ώστε ένας χορτοφάγος να μείνει ευχαριστημένος όπως και κάποιος που τρώει κρέας. Θεωρώ πως ένα γεύμα είναι επιτυχημένο όταν φεύγοντας νιώθει κανείς όμορφα, παρά φουσκωμένος και βαρύς.
Τι το ιδιαίτερο έχει το να μαγειρεύεις για καλλιτέχνες;
Το πιο ιδιαίτερο στοιχείο είναι η ελευθερία που μου δίνεται να μαγειρεύω ό,τι θέλω σε ένα φιλόξενο και ζεστό περιβάλλον.
Διάβασα στον πρόλογο του νέου σου βιβλίου Cooking for Artists πως στο πρώτο γεύμα που μαγείρεψες για την CBE το 2006, το κυρίως πιάτο ήταν Bouillabaisse κοτόπουλο, ως αναφορά στο κοτόπουλο με κάρι που συνήθιζε να μαγειρεύει τον 19ο αιώνα ο Γάλλος έμπορος τέχνης Ambroise Vollard στους καλεσμένους του. Πόσο συχνά χρησιμοποιείς τέτοιες αναφορές στη μαγειρική σου;
Αυτή ήταν η μοναδική φορά!
Μαγειρεύεις για καλλιτέχνες των οποίων η δουλειά σου αρέσει, ή αυτό είναι κάτι που δε σε απασχολεί;
Δεν έχει σχέση, ωστόσο θα πρέπει να συμπαθώ αυτόν για τον οποίο μαγειρεύω. Ευτυχώς συμπαθώ τους περισσότερους ανθρώπους!
Πόσο εύκολο ήταν να εκδώσεις ένα βιβλίο που ισορροπεί ανάμεσα σε έκδοση τέχνης και βιβλίο συνταγών; Θα μπορούσες να μου πεις δυο λόγια για τα σχέδια του καταλόγου;
Ήταν εύκολο και δύσκολο μαζί. Εύκολο επειδή πρόκειται για ένα πολύ ειλικρινές βιβλίο και δύσκολο γιατί κανείς μας δεν είχε ξανα εκδόσει βιβλίο μαγειρικής, και υπήρχε μία μικρή πρόκληση στο να μάθουμε πως πρέπει να λειτουργήσουμε. Όλα τα σχέδια είναι συνεισφορές καλλιτεχνών για τους οποίους έχω μαγειρέψει στο παρελθόν και με τους οποίους έχω κάποιο είδος σχέσης. Νομίζω πως ταιριάζουν πολύ στο βιβλίο, προσθέτοντας κάτι προσωπικό, στοχαστικό και κωμικό μαζί.

Τα τελευταία χρόνια μαγειρεύεις τρεις φορές την εβδομάδα στο στούντιο του Urs Fischer. Πως είναι να δουλεύει κανείς σε ένα τέτοιο περιβάλλον και ποια είναι η ατμόσφαιρα στο στούντιο;
Το περιβάλλον είναι υπέροχο, το μέρος είναι πολύ ιδιαίτερο και όλοι είναι σαν μια μεγάλη οικογένεια. Πιστεύω ότι αξίζουν συγχαρητήρια στον Urs για την δημιουργία ενός τόσο τόσου καλού εργασιακού περιβάλλοντος για τους ανθρώπους που δουλεύουν εκεί.
Ποια είναι τα αγαπημένα σου μέρη για φαγητό στην Αθήνα;
Ο Νικήτας στου Ψυρρή, η ψαροταβέρνα Ταξιδεύοντας στο Κερατσίνι, και φυσικά το σπίτι της γιαγιάς μου.
Πως ήταν η εμπειρία σου μαγειρεύοντας στο Breeder Feeder;
Ήταν τέλεια, ο Alex και εγώ αγαπήσαμε αυτό το μέρος. Το πρώτο βράδυ έπρεπε να μάθουμε πως λειτουργεί και στη συνέχεια περάσαμε πολύ ωραία. Επίσης το να δουλέψουμε στην Αθήνα ήταν όνειρο και των δυο μας.
Ποια είναι η καλύτερη συνταγή για το hangover;
Κοτόσουπα 110%.
Ποιο είναι το αγαπημένο σου φαγητό;
Μακαρόνια με κιμά και αγκινάρες με αρακά.
Ποιο είναι το πιο περίεργο μέρος στο οποίο έχεις μαγειρέψει;
Το πιο ενδιαφέρον μέρος είναι μέχρι στιγμής μια βίλα που χτίστηκε στις αρχές του 1800. Ονομάζεται Rokeby Farm και βρίσκεται στο άνω μέρος της Νέας Υόρκης. Ένα πραγματικά φανταστικό αλλά ταυτόχρονα πολύ περίεργο μέρος.
Πως περνάει η μέρα σου στην Νέα Υόρκη;
Στην αρχή κάνω κάποιου είδους γυμναστική όπως yoga ή barre, μετά αγοράζω τις προμήθειες και ακολουθεί η μαγειρική στο στούντιο. Στη συνέχεια κάνω άλλες δουλειές -όπως το να απαντάω στις ερωτήσεις του VICR- και η μέρα κλείνει με κρασί και φαγητό, συζητώντας με τον Άλεξ, φίλους, ή και τα δύο.
http://www.vice.com/gr/read/synenteuksi-mina-stone

No comments:

Post a Comment